„A wszystko było dobre.” To jedno z pierwszych zdań w Biblii. Słowa „było dobre” powtarzają się w Księdze Rodzaju wielokrotnie, jak refren przypominający nam o Bożym zamyśle pełnym miłości. Ta perspektywa dobra jest także jakby barankowym mottem. Dzisiaj chcę się trochę podzielić, jak to wygląda wewnątrz, od środka – sercem mamy. Mamy możliwość, przyjemność i przywilej uczestniczyć w tej barankowej przygodzie. Kilka lat temu, kiedy szukałam możliwości przygotowania do wczesnej komunii, Baranki już istniały, jednak informacji na ten temat było dosyć mało. Dzisiaj jest znacznie więcej, a ja chcę dołożyć do nich swoją dobrą cegiełkę. Wychodzę naprzeciw tej mamie i tacie, którzy myślą o tym i chcą usłyszeć perspektywę rodziców, którzy spróbowali. Dla tych rodziców, którzy zastanawiają się, jak Baranki wyglądają w praktyce, i chcieliby poznać perspektywę dobra z doświadczenia rodzin, które są na tej drodze.
Na początek – baranki
Każde spotkanie barankowe zaczyna się od modlitwy, czasem jest to Eucharystia. Dalej, w trakcie spotkania, które najczęściej jest raz w miesiącu, mamy katechezę mocno związaną z tym, co obecnie dzieje się w kościele katolickim. Później barankowe dzieci wykonują jakąś aktywność plastyczną – prostą w wykonaniu, a jednocześnie ważną w znaczeniu. Na pierwszym spotkaniu było to… baranki. U góry strony możecie zobaczyć naszego dorodnego barana. Kamień, wata, klej na gorąco, a do tego współpraca i rozmowa rodzica z dzieckiem. O tym, że każdy z nas, jak mały baranek, jest ukochanym dzieckiem Boga. I tak, jak mały baranek na pastwisku jest czysty, niewinny, biały, tak podchodzimy do naszych Baranków – dzieci, które są do nich podobne.
Rok liturgiczny
Jak już wspomniałam, katecheza wiąże się z tym, co dzieje się w kościele, ponieważ całe przygotowanie barankowe oprócz perspektywy dobra oparte jest na roku liturgicznym. Na jednym z pierwszych spotkań poznawaliśmy jego przebieg – od Adwentu aż po Uroczystość Chrystusa Króla. Prowadzący mają do tego takie koło z materiału, które zostało podzielone na kilka części. Każda z tych części to okres roku liturgicznego, który był w kolorze, który kapłan w tym czasie ubiera. Na innym spotkaniu dzieci mogły zobaczyć ornaty w tych wszystkich kolorach, a nawet ich dotknąć. Wspólnie omawialiśmy, dlaczego w tym czasie mamy taki właśnie kolor. Aby utrwalić sobie podział roku liturgicznego, dzieci malowały je na płótnie.
Perspektywa dobra – wszyscy mamy talenty
Na jednym ze spotkań odkrywaliśmy i dzieliliśmy się swoimi talentami. Rozciągnęliśmy na podłodze tapetę i zrobiliśmy tzw. taśmę talentów. Każda rodzina usiadła wspólnie i zapełniała swój kawałek taśmy, opisując i rysując swoje talenty. Obok nich naklejaliśmy swoje zdjęcia. Znowu mieliśmy w sobie dostrzec dobro, bo nasze talenty to coś dobrego. Coś, co mamy w sobie, co Bóg włożył w nasze serca. Do nas należy rozwijanie ich i dzielenie się nimi z innymi. A my możemy się rozwijać najbardziej właśnie poprzez talenty, poprzez służenie nimi innym.
Perspektywa dobra, a Pismo Święte
Przy jednym ze spotkań mieliśmy zajęcia z Biblią. Prowadzący przeczytał przypowieść o Dobrym Pasterzu, którą omówiliśmy wspólnie z dziećmi. Mówiliśmy sobie o tym, jakie trudności jako owieczki mogą spotkać nas. Innym razem przeczytaliśmy przypowieść o talentach. Próbowaliśmy nawet odegrać ją jako scenkę. Po przeczytaniu opowieści o stworzeniu świata mówiliśmy sobie o tym, jak bardzo Bóg nas kocha, że stworzył to wszystko dla nas.
Perspektywa dobra w świętych
W listopadzie oczywiście przyszedł czas na świętych. Każda rodzina dostała zadanie, aby na listopadowe zajęcia znaleźć lub przypomnieć sobie opowieść o świętym patronie Baranka tak, aby wraz z dzieckiem podzielić się tym z innymi barankami i ich rodzinami. Nasz Baranek miał wtedy fazę na kolorowanki, więc znaleźliśmy kilka ilustracji, które pokazałyby różne sceny z życia świętego. Na spotkaniu z pomocą pokolorowanych przez Baranka ilustracji opowiedzieliśmy o świętym. Tak nam się to spodobało, że planujemy w przyszłym roku we Wszystkich Świętych – zamiast kolorować ilustrację świętego, jak robiliśmy z dziećmi dotychczas – dowiedzieć się o nim więcej i wydrukować kolorowanki, które będą związane z jego życiem, a dzięki temu będziemy mogli zrobić o każdym ze świętych książeczkę, obrazującą jego życie. Przykłady świętych i ciekawość dzieci jeszcze bardziej zachęciły mnie do pisania książki o świętych. Już wkrótce powiem Ci o niej więcej. Kiedy zapiszesz się do newsletteru, będziesz mogła śledzić moje postępy.
Relacje
Relacje podczas spotkań są żywe. Właściwie ciągle się zmieniają, rosną, zacieśniają. Z miesiąca na miesiąc więzi między rodzinami stają się coraz silniejsze. Ze spotkania na spotkanie poznajemy się, dowiadujemy się kolejnych rzeczy o sobie. Jesteśmy całkiem różni. Każda rodzina ma inny układ, a jednocześnie połączył nas wspólny cel: przygotować dziecko do przyjęcia Pana Jezusa. I mając to na uwadze, wspieramy się, rozmawiamy, pomagamy sobie i dzieciom zbliżyć się do sakramentu Komunii Świętej i Sakramentu Pokuty.
Integracyjne wyjazdy
Aby się lepiej poznać, w trakcie przygotowania są 1-2 wyjazdy integracyjne, na których poznajemy się w codzienności. Razem siadamy do stołu, razem przygotowujemy liturgię. Wieczorem, kiedy dzieci idą spać, rozmawiamy o wszystkim i o niczym, dzieląc się sobą. W dzisiejszym świecie jest to bardzo potrzebne. Swobodne rozmowy katolickich rodziców o zmaganiach, a także o sukcesach na tym polu, dają więcej, niż można się tego spodziewać.
Perspektywa dobra w codzienności
Po każdym spotkaniu wracamy z refleksjami i pomysłami nie tylko dla Baranka, ale dla całej rodziny. Zabieramy do domu atmosferę życzliwości wobec siebie wzajemnie. W naszych głowach rozbrzmiewają religijne piosenki, które usłyszeliśmy. Barankowa droga nie kończy się na salce katechetycznej – trwa w naszych domach, rozmowach i wyborach.
Perspektywa dobra – podsumowanie
Barankowe przygotowanie to coś znacznie więcej niż katecheza przed Pierwszą Komunią. To styl życia, który uczy patrzeć na wszystko z perspektywy dobra – dostrzegać Boże światło w codzienności, w relacjach, w nas samych. W tym właśnie dojrzewa wiara – cicha, wdzięczna, pełna miłości.
Równocześnie, aby pogłębić wiedzę i duchowy rozwój, sięgamy po „Moc sakramentów” i „10 przykazań Bożych”. Obie te książki pomagają dzieciom zrozumieć wiarę przez rozmowę, codzienne zdarzenia i wspólne odkrywanie Boga – właśnie w tej perspektywie dobra, która zaczyna się w sercu każdego dziecka. Jeśli szukacie sposobu, by razem z dzieckiem pogłębiać tę duchową drogę w domowym rytmie, zajrzyjcie do moich książek.
Dziesięć Przykazań Bożych
Tytuł: Dziesięć Przykazań Bożych
Autorka: Barbara Garczyńska
Ilustracje: Ewelina Jaślan -Klisik
ilość stron:96
wymiary: 200×260
okładka: miękka,
wydawnictwo: Promic
6 w magazynie
Moc Sakramentów
Tytuł: Moc Sakramentów
Autorka: Barbara Garczyńska
Ilustracje: Ewelina Jaślan -Klisik
ilość stron: 72
wymiary: 200×260
okładka: miękka,
wydawnictwo: Promic
Brak w magazynie